Bu akşam Sinema Yerli’de Düğün Dernek 2: Sünnet, Rasim Öztekin’in unutulmaz performansıyla gözyaşı döktüren bir şenlik

Düğün Dernek 2: Sünnet, Rasim Öztekin, Selçuk Aydemir, Ahmet Kural, Murat Cemcir, Anadolu komedisi, yerli sinema geleneği ve Türk tören kültürü… Bu akşam saat 21:45’te Sinema Yerli kanalında karşımıza çıkacak bu devam filmi, hâlâ Türkiye’nin ritüel temelli komedisi denince akla gelen en güçlü örneklerden biri. 12 Ocak 2026’nın soğuk bir akşamında, televizyon karşısında kalabalık ya da tek başına izlesen bile enerjisi kolay kolay düşmeyen bir şenlik sunuyor.

Bu Akşamın Yıldızı: Sivas’ın Tören Çılgınlığı

“Düğün Dernek 2: Sünnet”, ilk filmde yarattığı kaosu aratmayacak bir tempoyla açılıyor. İsmail’in oğlunun düğününden sonra bu kez torunun sünnetini “efsanevi” bir şölenle taçlandırma arzusu, Anadolu’daki gösteriş kültürünün sinemadaki en neşeli hicivlerinden biri hâline geliyor. Türkiye’de düğün ya da sünnet gibi törenler, sadece aile içi bir kutlama değildir; prestij, gelenek, akrabalık bağları, rekabet ve hatta köyün gözünde ‘saygı’ meselesi hâline dönüşebilir. Film de tam buraya çengel atıyor.

İsmail ve tayfası —Fikret, Çetin, Saffet— yine bütçesiz, plansız ama dışarıdan bakıldığında “dev organizasyon” hissi veren bir şov hazırlamaya çalışıyor. Bir noktada işin boyutunun mafyaya, kaçak sanatçılara, bürokratik engellere ve türlü yanlış anlaşılmalara bağlanması ise tamamen Selçuk Aydemir tarzı: ritmi bozulmayan, karakterlerin beceriksizliğiyle güldüren, ama alttan alta da “biz böyleyiz” dedirten bir dünya.

Rasim Öztekin’in İsmail rolü, özellikle bugün dönüp bakınca daha da değerli geliyor. Kendisi, Türk komedisinin en incelikli ustalarındandı ve İsmail karakteri, hem sıcaklığı hem de tatlı deliliğiyle filmde duygusal çekirdeği taşıyor. Torununa duyduğu gurur, köyde bırakmak istediği “miras”, bir yandan da rezillik + gurur karışımı o tipik Anadolu baba/dede enerjisi… Bunları izlerken hem gülmek hem de karakterin gerçekçiliğini kabul etmek kaçınılmaz.

Oyuncu Kadrosu ve Komedinin Tonu

Ahmet Kural ve Murat Cemcir ikilisinin varlığı, serinin kimyasını belirleyen unsur. İlk filmde olduğu gibi burada da karşımıza “kaostan beslenen” bir komedi çıkıyor. Giray Altınok’un mafya tiplemesi ise kısa ama akılda kalıcı anlardan biri. Altınok’un son yıllarda yazarlık ve oyunculukta yükselmesi düşünüldüğünde, bu filmdeki görünümü kariyerinin ilginç bir dönüm noktası gibi. Bu tarz yan roller, Türk komedisinde çoğu oyuncu için sağlam bir tanınırlık adımıdır; Altınok da bu filmde tam o yerde duruyor.

Selçuk Aydemir’in yönetmenliğinde “Düğün Dernek” markasının artık kendine özgü bir kimliği var: Anadolu folklorunu modern kaosla birleştiren, abartılı ama tanıdık, gerçek hayattan kopuk gibi görünse de aslında hepimizin çevresinden duyduğu hikâyelerle dolu bir yapı. Bu yüzden filmdeki en uçuk sahneler bile izleyicide, “ya bizim köyde de buna benzer bir şey olmuştu” hissi yaratıyor.

Bu akşam filmi açtığınızda özellikle şu temalar dikkat çeker:

• Gösteriş baskısı, akraba gözünde “iyi görünme” telaşı
• İmece kültürünün hem komik hem sıcak yüzü
• Gelenek ile modern düzenin çatışması
• Aile bağlarının her türlü felakete rağmen kazandığı zemin

Eleştirmenler zamanında filmi “ilk kadar yenilikçi değil” diye eleştirmişti ancak devam filmlerinde asıl mesele beklenti yönetimidir. Seyirci bu filmde tam da aradığı şeyi buluyor: tanıdık karakterler, tekrar etmeye yakın ama hâlâ iyi çalışan bir mizah motoru, ritmi düşmeyen bir tempo. Devam filmlerinin en temel sınavlarından biri “aynı tadı verirken sıkıcı olmamak”tır ve serinin bu halkası bu çizgide dengede duruyor.

Üstelik film, yıllar boyunca televizyon kanallarının prime-time favorilerinden biri olmayı başardı. Bunun nedeni yalnızca gişe başarısı değil; evde ailecek izlenebilir, rahatsız etmeyen, geniş kitleye hitap eden ve karakterleriyle sıcak bağ kurduran bir dünya sunması. Büyük komedi filmlerinin televizyon ömrü genellikle uzun olur; “Düğün Dernek 2: Sünnet” de bugün hâlâ yayın akışlarında güçlü bir performans gösteriyor.

Bu Akşam Açmalı mısın?

Eğer bugün işten yorgun döndüysen, kafanı boşaltmalık bir şey arıyorsan, ev halkı “bir şey aç da gülelim” modundaysa veya sadece Rasim Öztekin’in o tatlı sert İsmail performansını yeniden izlemek istiyorsan, saat 21:45’te Sinema Yerli’ye geçmek keyifli bir seçim olur. Film, Türkiye’nin tören kültürünü abartarak ama sevgiyle eleştiren bir yapıya sahip. Bu yüzden güldürürken hafif hafif düşündürmesi de çok muhtemel.

Kısacası bu akşam televizyonu açtığınızda, karşınıza çıkacak olan şey sadece bir komedi filmi değil; Anadolu’nun tören geleneğine dair kolektif hafızamızdan süzülmüş, hem sıcak hem hafif çılgın bir hikâye. İsmail ve ekibinin yarattığı curcunaya maruz kalmak, bu kış akşamı için oldukça iyi bir tercih.